หลังพ่อแม่หย่ากัน ลู่หยางย้ายไปอยู่บ้านเพื่อนสนิทของแม่ และพบว่าตัวเองต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาเดียวกับ ซูกุย พี่สาวบุญธรรมผู้แสนอ่อนโยนที่อยู่ตรงนั้นมาตั้งแต่เด็กผู้หญิงทั้งสองคนยังเล็ก ซูกุยควรจะเป็นเหมือนพี่สาว เหมือนเพื่อน เหมือนแสงอาทิตย์อันอบอุ่นในฤดูหนาวที่ส่องแสงอยู่เสมอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ลู่หยางยังคงมองเธอด้วยสายตาที่บอกอะไรบางอย่างที่แตกต่างออกไป และยิ่งโตขึ้น การทำเป็นไม่เห็นสิ่งนั้นก็ยิ่งยากขึ้น ต้นฉบับ: 潮夏 (Cháo Xià)